DİYALOGLAR VI

Bu aralar çok sık duyduğum bir başka soru:

- Çocuğunun geleceği için endişeleniyor musun? 

- Evet. 

- Peki, bunun için ne yapıyorsun? 

- Akşamları evde oluyorum.    

DİYALOGLAR V

Takip edebildiğim kadarıyla özellikle son birkaç yıldır kitap söyleşilerinden dostane sohbetlere kadar meselenin bağlandığı tek bir soru var. Çocuk, futbol, siyaset, kahve, evde bira yapımı vs. hakkında oturup konuşuyorsunuz ve o kaçınılmaz son geliyor. Herkes bir diğeri nasıl devam ediyor, devam edebiliyor, aklından ne geçiyor diye merakta. Kendi adıma toptan cevap veriyorum; öyle düzene, kaosa, evrenin mesajlarına, yeni doğanın gülümsemesine, çiçeğin açmasına bakmadan, aldırmadan.

- Bir umut var mı, peki?
- Hayır, yok.

Geçilmesi muhtemel ikinci soru ve cevabı: 

- Peki, ne yapmayı düşünüyorsun?
- Hiçbir şey. 

DİYALOGLAR IV

Dün akşam bana bir insanlık dersi verip utandıran oğlumdan özür diliyor, bu uzun yolculukta kendisine başarılar diliyorum.

“Sınıftaki arkadaşlarını seviyor musun?”

“Hayır. Bizim sınıfta bir çocuk var, bak kolumu sıktı. Yatağımı çekiyor.”

“Öğretmenine söyledin mi?”

“Hayır.”

“O zaman sen de onun kolunu sık.”

“Baba, bu dediğin çok yanlış.”

“Ama senin canını yakıyor?”

“Böyle kazalar olabilir.”  

DİYALOGLAR III

—     Baba sen işe git dannem* de bana televizyon açsın.

—     ?

—     Baba bana ilaç versene?

—     Neden oğlum?

—     Neden senin deden.

—     Baba sırtımı kasır mısın?

—     Çok iyi geldi, teşekkürler.

—     Sana kahvaltı için ne hazırlayalım?

—     Ayran ısıt.

—     Baba oyun hamurlarıyla oynayalım mı?

—     Baba senin telefonunda YouTube var mı?

(Tüm diyaloglar sabah sularında, 5 dakika içerisinde yaşanmıştır.)  

*anneannem 

DİYALOGLAR II

Dün annemle aramızda şöyle bir konuşma geçti:

- Yarın abimin doğum günü. 

- Niye? 

Günün Sözü [013]

Öyle bir his ki sanırsın Rıza Çalımbay orta yapmaya hazırlanıyor.

(Güney Ongun, 33. “Eee babalık nasıl gidiyor?” diye soranlara tercüme ediyor.)  

Kona, Moşe, Kuşe

Dün hiç tanımadığım bir erkeğe “Oğlunuz solak mı? Topa ne güzel de vuruyor, maşallah” dedim.  Bir babanın daha da kıvanç duyacağı başka bir şey bilmiyorum.

Gazımızı Çıkardık, Sıkıntımız Bâki

32 yaşında, içinizdeki o tarifi imkânsız boşluğun nedeninin zamanında annenizin sizi yeterince emzirmemesi, birkaç günlükken bağrına basmaması olabileceğini öğrendim. Yani, vaktiyle eğer anneler çocuklarına karşı biraz daha ilgili yahut bu hususta bilgili olsa idi Fransız sineması diye bir şey dahi olmayabilirmiş.

Güneycephesi E-5'ten Taksim'e yürüyor

Evet, ben bir elitistim. Bunu tanımlayacak daha iyi bir ifade varsa ona da varım.

Bursa’da, Teferrüç Mahallesi Erkal Sokak’ta doğan biri nasıl böyle olmuş çok düşündüm. Cevabı bulabilmiş değilim. Çocukluğumdan beri pek beğenemiyorum. Sevmem de abartılı olabiliyor. Ya tepeden bakıyor ya da hayranlıkla seyrediyorum.

DİYALOGLAR I

Ayşe    : Kız için isim tamam da erkek için bulduğumuza ısınamadım, bir hikayesi yok.

Metin    : Erkeklerin hikayesi olmaz.

Muhsin    : ...

Sorma ne haldeyim

Uzundur yazmıyorsun, güneycephesi’ne ne oldu?

Sana bana ne olduysa o. 

Eviniz merkezi mi, kombi mi?

Merkezi.